Het Spook Van De Opera Gaston Leroux Bibliography

This article is about the novel. For the musical and other uses, see The Phantom of the Opera (disambiguation).

AuthorGaston Leroux
Original titleLe Fantôme de l'Opéra
CountryFrance
LanguageFrench
SubjectRomance, Mystery, Horror
GenreGothic novel
PublisherPierre Laie.

Publication date

23 September 1909 to 8 January 1910

Published in English

1911
Media typePrint (Serial)
Pages~190
OCLC15698188

The Phantom of the Opera (French: Le Fantôme de l'Opéra) is a novel by French writer Gaston Leroux. It was first published as a serialization in Le Gaulois from 23 September 1909, to 8 January 1910. It was published in volume form in late March 1910 by Pierre Lafitte.[1] The novel is partly inspired by historical events at the Paris Opera during the nineteenth century and an apocryphal tale concerning the use of a former ballet pupil's skeleton in Carl Maria von Weber's 1841 production of Der Freischütz.[2] It has been successfully adapted into various stage and film adaptations, most notable of which are the 1925 film depiction featuring Lon Chaney, and Andrew Lloyd Webber's 1986 musical.

Plot summary[edit]

In Paris in the 1890s, the Palais Garnier opera house is believed to be haunted by an entity known as the Phantom of the Opera, or simply the Opera Ghost. A stagehand named Joseph Buquet is found hanged and the rope around his neck goes missing. At a gala performance for the retirement of the opera house's two managers, a young little-known Swedish soprano, Christine Daaé, is called upon to sing in the place of the Opera's leading soprano, Carlotta, who is ill, and her performance is an astonishing success. The Vicomte Raoul de Chagny, who was present at the performance, recognises her as his childhood playmate, and recalls his love for her. He attempts to visit her backstage, where he hears a man complimenting her from inside her dressing room. He investigates the room once Christine leaves, only to find it empty.

At Perros-Guirec, Christine meets with Raoul, who confronts her about the voice he heard in her room. Christine tells him she has been tutored by the Angel of Music, whom her father used to tell them about. When Raoul suggests that she might be the victim of a prank, she storms off. Christine visits her father's grave one night, where a mysterious figure appears and plays the violin for her. Raoul attempts to confront it but is attacked and knocked out in the process.

Back at the Palais Garnier, the new managers receive a letter from the Phantom demanding that they allow Christine to perform the lead role of Marguerite in Faust, and that box 5 be left empty for his use, lest they perform in a house with a curse on it. The managers ignore his demands as a prank, resulting in disastrous consequences: Carlotta ends up croaking like a toad, and the chandelier suddenly drops into the audience, killing a spectator. The Phantom, having abducted Christine from her dressing room, reveals himself as a deformed man called Erik. Erik intends to keep her in his lair with him for a few days, but she causes him to change his plans when she unmasks him and, to the horror of both, beholds his noseless, lipless, sunken-eyed face, which resembles a skull dried up by the centuries, covered in yellowed dead flesh.

Fearing that she will leave him, he decides to keep her with him forever, but when Christine requests release after two weeks, he agrees on condition that she wear his ring and be faithful to him. On the roof of the opera house, Christine tells Raoul about her abduction, and makes Raoul promise to take her away to a place where Erik can never find her, even if she resists. Raoul tells Christine he will act on his promise the next day, to which she agrees. However, Christine sympathises with Erik, and decides to sing for him one last time as a means of saying good-bye. Unbeknownst to Christine and Raoul, Erik has been watching them and overheard their whole conversation.

The following night, the enraged and jealous Erik abducts Christine during a production of Faust, and tries to force her to marry him. Raoul is led by a mysterious opera regular known as "The Persian" into Erik's secret lair deep in the bowels of the opera house, but they end up trapped into a mirrored room by Erik, who threatens that unless Christine agrees to marry him, he will kill them and everyone in the Opera House by using explosives. Christine agrees to marry Erik. Erik initially tries to drown Raoul and the Persian, using the water which would have been used to douse the explosives, but Christine begs and offers to be his "living bride", promising him not to kill herself after becoming his bride, as she had both contemplated and attempted earlier in the novel. Erik eventually releases Raoul and the Persian from his torture chamber.

When Erik is alone with Christine, he lifts his mask to kiss her on her forehead, and is given a kiss back. Erik reveals that he has never received a kiss, not even from his own mother, nor has been allowed to give one and is overcome with emotion. He and Christine then cry together and their tears "mingle". Erik later says that he has never felt so close to another human being. He allows the Persian and Raoul to escape, though not before making Christine promise that she will visit him on his death day, and return the gold ring he gave her. He also makes the Persian promise that afterwards he will go to the newspaper and report his death, as he will die soon and will die "of love". Indeed, some time later Christine returns to Erik's lair, buries him somewhere he will never be found (by Erik's request) and returns the gold ring. Afterwards, a local newspaper runs the simple note: "Erik is dead". Christine and Raoul (who finds out that Erik has killed his older brother) elope together, never to return.

Passages narrated directly by the Persian and the final chapter piece together Erik's life: the son of a construction business owner deformed from birth, he ran away from his native Normandy to work in fairs and in caravans, schooling himself in the arts of the circus across Europe and Asia, and eventually building trick palaces in Persia and Turkey. Eventually, he returned to France and, wearing a mask, started his own construction business. After being subcontracted to work on the foundations of the Palais Garnier, Erik had discreetly built himself a lair to disappear in, complete with hidden passages and other tricks that allowed him to spy on the managers.

Characters[edit]

  • Erik: The Phantom of the Opera, a deformed former conjuror also referred to as the Angel of Music and the Opera Ghost. He tutors and eventually becomes obsessed with Christine Daaé.
  • Christine Daaé: A young Swedish soprano at the Paris Opera House with whom the Phantom falls in love.
  • Vicomte Raoul de Chagny: Christine's childhood friend and love interest.
  • The Persian: A mysterious man from Erik's past.
  • Comte Phillipe de Chagny: Raoul's older brother.
  • Armand Moncharmin and Firmin Richard: The new managers of the opera house.
  • Madame Giry: The opera's box keeper.
  • Meg Giry: Often referred to as "Little Meg", Madame Giry's only daughter, a ballet girl.
  • Debienne and Poligny: The previous managers of the opera house
  • Carlotta: A spoiled prima donna; the lead soprano of the Paris Opera House.
  • Madame Valérius: Christine's elderly guardian.

Adaptations[edit]

Further information: Adaptations of The Phantom of the Opera

There have been many literary and other dramatic works based on Leroux's novel, ranging from stage musicals to films to children's books. Some well known stage and screen adaptations of the novel are the 1925 film and the Andrew Lloyd Webber musical.

References[edit]

External links[edit]

  1. ^Shah, Raj (2016). "The Publication and Initial French Reception of Gaston Leroux's Le Fantôme de l'Opéra". French Studies Bulletin. 37 (138): 13–16. doi:10.1093/frebul/ktw004. 
  2. ^Shah, Raj (2014). "No Ordinary Skeleton: Unmasking the Secret Source of Le Fantôme de l'Opéra". Forum for Modern Language Studies. 50 (1): 16–29 (17; 25n11). doi:10.1093/fmls/cqt048. 

Het spook van de opera (Frans: Le Fantôme de l'Opéra) is een Franse roman door Gaston Leroux. Het verhaal werd aanvankelijk als feuilleton gepubliceerd in Le Gaulois van 23 september1909 tot 8 januari1910, en nadien uitgegeven in boekvorm. Het is waarschijnlijk geïnspireerd op George du MauriersTrilby. Het spook van de opera is een gothic novel die romantiek, horror, mysterie en tragedie combineert.

Aanvankelijk had de roman niet veel succes, maar nu wordt het boek als een klassieker in de Franse literatuur beschouwd, alhoewel het overschaduwd is door zijn vele film- en toneelbewerkingen, onder andere een film in 1925 met Lon Chaney in de hoofdrol en een musical van Andrew Lloyd Webber in 1986.

Het verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Het verhaal speelt zich af in het Parijs van de 19e eeuw, in de Opéra Garnier, een luxueus en monumentaal operagebouw opgetrokken in opdracht van Napoleon III. De medewerkers van het operagebouw beweren dat er een mysterieus spook door de gangen waart en dat dit spook verschillende 'ongelukken' veroorzaakt. Dit "spook van de opera" is eigenlijk een man genaamd Erik, een fysiek misvormd genie. Hij woont in een ondergronds meer onder het operahuis en chanteert de twee managers van de opera; zij moeten hem maandelijks een bedrag van 20.000 franc doen toekomen en voor hem een privé-balkon reserveren. De Opéra Garnier wordt echter overgenomen door nieuwe managers, Armand Moncharmin en Firmin Richard, die niet veel geloof hechten aan de geruchten rond het spook en weigeren te betalen.

Ondertussen geeft Erik zanglessen aan een jonge wees, Christine Daaé. Hij maakt haar wijs dat hij de Engel der Muziek is, gestuurd door haar vader vanuit de hemel. Christine maakt een snelle vooruitgang en bereikt een groot succes op het podium wanneer ze de huidige prima donna Carlotta vervangt. Ze wint de harten van het publiek, waaronder die van haar jeugdliefde Raoul, Burggraaf van Chagny.

Erik wordt jaloers op Raoul vanwege zijn relatie met Christine en vertoont zich aan haar, maar draagt een masker om zijn gezicht te verhullen. Hij neemt haar mee naar zijn woonplaats onder het operahuis, waar Christine al snel ontdekt dat Erik geen engel is. Ze is woedend en eist vrijgelaten te worden, waarop Erik haar belooft haar na vijf dagen te laten gaan. Tijdens haar verblijf rukt ze echter uit nieuwsgierigheid zijn masker af en schrikt als ze zijn ware gezicht te zien krijgt. Erik wil haar eerst voor altijd gevangen houden, maar laat haar uiteindelijk vrij als ze belooft uit vrije wil naar hem terug te zullen keren en zich aan niemand anders te binden.

Christine staat tussen twee vuren: enerzijds haar liefde voor de jonge knappe Raoul, en anderzijds haar fascinatie met de duistere, aangrijpende muziek van Erik. Wanneer ze beseft dat haar muzikale engel dezelfde is als het spook van de opera, en verantwoordelijk is voor de ongelukken en moorden die hebben plaatsgevonden, besluiten zij en Raoul in het geheim te trouwen en ver weg te gaan van Parijs.

Erik ontdekt hun plan en ontvoert Christine van het podium tijdens haar opvoering van Marguerita in Faust (de versie van Gounod). Raoul spoort hen op met behulp van een man die bekendstaat als 'de Pers' en Erik heeft leren kennen in Perzië. Raoul en de Pers komen echter terecht in een folterkamer en moeten machteloos horen hoe Erik verwijten naar Christine slingert. Uiteindelijk stelt hij haar een ultimatum voor: tenzij ze met hem trouwt, zal hij het hele operahuis opblazen. In wanhoop aanvaardt Christine zijn voorstel.

Toch toont ze hem oprechte sympathie door samen met hem te wenen en niet weg te lopen wanneer ze zijn gezicht ziet. Ze geeft hem zelfs een kus op zijn voorhoofd. Dit is voor Erik het grootste geluk van zijn leven en overspoeld door emoties laat hij Christine en Raoul gaan. Het enige wat hij vraagt is dat Christine terugkeert na zijn dood en hem begraaft met een ring die hij haar had gegeven. Drie weken later sterft hij 'uit liefde'.

Over het spook[bewerken]

Het spook werd geboren in een klein dorpje in de buurt van Rouen. Zijn ouders noemden hem Erik. Op vroege leeftijd liep hij weg van huis, waar zijn lelijkheid zijn ouders enorm veel pijn en verdriet had gedaan. Een tijdje bezocht hij markten, waar hij werd ingehuurd als "levend lijk" bij een freakshow. Uiteindelijk kwam hij in dienst van de sjah van Perzië, die hem inhuurde als hofbeul. Voor de sjah bouwde Erik geavanceerde vallen en martelwerktuigen. Na een tijdje vreesde de sjah dat Erik te veel kennis had vergaard en besloot hij om zich van hem te ontdoen. Het lukte Erik echter te ontsnappen en hij keerde uiteindelijk terug naar Frankrijk.

Aangekomen in Parijs wendde Erik zijn geniale architectonische vaardigheden aan en kreeg daarmee een contract als een van de architecten van de Opéra Garnier. Onder dat operagebouw ondervond men problemen met het grondwaterniveau dat steeds bleef stijgen, waardoor men genoodzaakt was een ondergronds meer aan te leggen met de hulp van acht pompen. Zonder dat iemand er erg in had bouwde Erik achter het meer een schuilplaats voor zichzelf waar hij ver weg van het publiek kon leven.

Behalve een briljante uitvinder en ingenieur was Erik ook een geniale muzikant, en hij begon het operagebouw te bezoeken zodat hij naar de opera's kon luisteren en zich kon bemoeien met de slechte smaak van de manager. Omdat hij zijn gezicht niet in het openbaar kon laten zien gedroeg hij zich als geest. Hij schroomde niet om geweld te gebruiken om zijn wil aan de managers op te leggen. Hij maakte gebruik van zijn kennis van de geheime gangen en het bijgeloof van de medewerkers om ongezien overal in het gebouw te kunnen komen. Hij terroriseerde iedereen die zijn eisen weigerde of negeerde en vermoordde zelfs mensen als waarschuwing. Mensen die hem trouw waren en zijn bevelen opvolgden, zoals Mevrouw Giry, een logehoudster, behandelde hij wel netjes.

Het verhaal van de roman begint wanneer een jong koormeisje, Christine Daaé, bij het koor van de Opéra Garnier komt en Erik verliefd op haar wordt.

Bewerkingen[bewerken]

Theater[bewerken]

  • The Phantom of the Opera (1976): musical van Ken Hill, met tekst naar muziek van Gounod, Offenbach, Verdi, e.a.
  • The Phantom of the Opera (1986): musical van Andrew Lloyd Webber met in de hoofdrollen Sarah Brightman en Michael Crawford
  • The Phantom of the Opera: musical van Helen Grigal (boek en teksten) en Eugene Anderson (muziek). Geproduceerd door het Oregon Ridge Dinner Theater in samenwerking met het Baltimore Actor's Theater. Regie/Chroreografie: Helen Grigal.
  • Phantom (1991): musical van Maury Yeston (muziek en tekst) en Arthur Kopit (tekst)
  • The Phantom of the Opera (1993-1996) (Nederland): musical van Andrew Lloyd Webber, door Joop van den Ende Theaterproducties met in de hoofdrollen Joke de Kruijf (Christine) en Henk Poort (the Phantom)
  • Phantom -- The Las Vegas Spectaculair 2006 musical
  • Phantom of the Opera 25-jarig jubileum concert 2010 in het Royal Albert Hall in Londen. Met Ramin Karimloo, Sierra Boggess en Hadley Fraser

Film[bewerken]

Televisie[bewerken]

Boeken[bewerken]

  • Phantom door Susan Kay, een hervertelling van het leven van het Spook.
  • The Phantom of Manhattan door Frederick Forsyth, een vervolg (op de musical van Andrew Lloyd Webber, niet zozeer op het originele boek)
  • Angel of Music door D.M. Bernadette, een vervolg op "alle bewerkingen"
  • Journey of the Mask door Nancy Hill Pettengill, een vervolg op de roman van Leroux
  • Progeny door Becky L. Meadows, een ander vervolg waarin Erik en Christine een zoon krijgen
  • The Canary Trainer door Nicholas Meyer, een Sherlock Holmes-roman die het verhaal van Leroux opnieuw interpreteert
  • Maskerade door Terry Pratchett, een Discworld-roman die het verhaal parodieert
  • Letters to Erik door An Wallace, een vervolg op de roman van Leroux, waarin Christine brieven schrijft aan Erik voordat hij dood gaat.

Muziek[bewerken]

One thought on “Het Spook Van De Opera Gaston Leroux Bibliography

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *